Dwudziesty lipca, później

Na tablicach rejestracyjnych odpowiednia notka: Dumny Amerykanin i kilkanaście magnesów z Duchem Stanów: Wujkiem Samem, gwiazdkami na granatowym tle, Boże, chroń Amerykę, Jestem przeciwna wojnie w Iraku, Aborcja to morderstwo;

Koniec lipca

Przesłuchanie. Magdalena w wyobraźni wyrzuca wszystkie moje rzeczy i pozbawia środków do życia. Jenny krzyczy, jak bardzo się na mnie zawiodła. Brakuje mocnego światła skierowanego w moje oczy i klatki z wygłodniałym szczurem.

Początek sierpnia

Mary, siostra Jenny, mieszka w domku z muszelek. Ma sedes w muszelki (delfin jako spłuczka), kontakt i wtyczkę z muszelek. Jestem otoczona plastikowymi, papierowymi i glinianymi syrenkami, krabami, homarami i latarniami: na ścianach, ławach, komodach, obok figury Maryi i taśmy ociepleniowej, bo proces umuszelkowania domu jeszcze się nie zakończył.

Szósty sierpnia

Boję się, że nie będę umiała,

Czternasty sierpnia

Czasem nienawidzę Carol, jakie macie w Polsce filmy, jaką macie pogodę, czy znasz takiego aktora, czy macie komedie, czy wiesz jak obsługiwać kuchenkę mikrofalową,

Dwudziesty drugi sierpnia

Jak bardzo podobają mi się amerykańskie wesela,

Czwarty września

To najszarsze z szarych najsmutniejsze z mieszkań, w których przebywałam,

Dziewiąty września

 W sobotę rano zjawia się niespodziewanie Jenny, schudła kilkanaście kilo,

Dwunasty września

Nie mam siły opowiadać, co tam się dzieje, kładę stopy na deskę rozdzielczą i przymykam oczy,

Koniec września

Jenny w końcu przyznaje: tak, przespałam się z Anną, nie mogłam jej odmówić.

Siedemnasty października

Jenny już wcale nie przyjeżdża, czasami dzwoni, ale proszę Toma, żeby mówił, że nie ma mnie w domu.

Dorota Masłowska ma więcej zawziętych wrogów niż dobrych recenzji. W audycjach pojawiają się w biały dzień dorośli ludzie, którzy w ramach okienka z Wysoką Kulturą wypowiadają się o pisaniu Masłowskiej popisowo stopniując słowo ściek, i kompromitując się całkowitym niezrozumieniem tego, o czym, i co Masłowska pisze. I właśnie chciałem ich teraz bardzo przeprosić za to, że ja rozumiem.(dł)

grafika: Andrzej Bobrowski