19 listopada 2017, niedziela
Robin Utrecht (National Geographic) komentarzy: 0

Dobranoc

Vimeo komentarzy: 0

Droga na drugą stronę (zwiastun filmu Anci Damian)



Pełnometrażowy częściowo animowany film dokumentalny o człowieku, który próbując zwrócić uwagę na swoją krzywdę rozpoczyna strajk głodowy i pozwala mu się umrzeć w areszcie, przed oczami społeczeństwa. Teraz, gdy on już przebył drogę na druga stronę, my żyjemy w poczuciu winy, że nie posiadaliśmy wystarczająco dużo miłości i pozostaliśmy bierni.


Film nawiązuje do prawdziwych zdarzeń , które miały miejsce w naszym kraju. 11 lipca 2007 pewnemu sędziemu w sklepie został ukradziony portfel z kartami kredytowymi. Opis złodzieja to brunet o smagłej cerze. Policja śpieszy się by zadowolić sędziego i jak najszybciej aresztować domniemanego sprawcę: Claudiu Crulica, lat 33, obywatela Rumunii. Claudiu Crulic twierdzi, że w czasie, gdy popełniono przestępstwo, był w Mediolanie. Zatrzymany stara się skontaktować z władzami Rumunii. Oświadcza, że rozpoczyna strajk głodowy. Claudiu Crulic umiera po czterech miesiącach strajku głodowego w polskim areszcie. W tym czasie ani lekarze, ani strażnicy, ani nawet rumuńscy dyplomaci nie wzięli pod uwagę jego zeznań i nie sprawdzili czy mężczyzna rzeczywiście przebywał wtedy poza krajem. Mężczyzna umarł 18 stycznia 2008, kilka godzin po tym jak polskie służby więzienne uwolniły go, by przewieźć do szpitala.



Fabuła filmu została oparta na autentycznych wydarzeniach z lat 2007 - 2008. Twórcy postanowili opowiedzieć historię Claudiu Crulica – rumuńskiego więźnia, który zmarł w wyniku czteromiesięcznej głodówki prowadzonej w krakowskim areszcie. Oskarżony o kradzież mężczyzna protestował przeciwko wątpliwym przesłankom zatrzymania. Aby zwrócić uwagę na swoją krzywdę rozpoczął strajk głodowy, który doprowadził go do śmierci na oczach społeczeństwa.

Redakcja komentarzy: 0

Ryszard Kaja: scenograf, plakacista, grafik (ur.1962 w Poznaniu)


Zobacz plakaty Ryszarda,
Klick!!!


23 Międzynarodowe Biennale Plakatu
2 czerwca – 16 września 2012, Warszawa, Muzeum Plakatu w Wilanowie,
2200 prac, 800 artystów i 50 krajów, Klick!!!




You Tube komentarzy: 0

Pierwszy dzień czerwca, dzień dobry

Facebook komentarzy: 0

...

You Tube komentarzy: 0

River of sorrow

Ólafur Arnalds komentarzy: 0

Soeng

Cornelia Konrads komentarzy: 0

Maszyna do sprawdzania, czy nie ma nas akurat w jakimś innym, lepszym miejscu

Joanna Dziwak komentarzy: 0

Gry losowe. Odcinek 15.

Jo, szukająca sensu życia z zapałem nie mniejszym niż buddyjska mniszka, hinduska braminka i smutna nastolatka robiąca sobie pierwszy piercing i pierwszy tatuaż. Nie dysponowała jednak niestety cierpliwością żadnej z nich, stąd też na ogół porzucała poszukiwania sensu na rzecz poszukiwań bardziej przyziemnych rzeczy.


Tym razem zamiast sensu postanowiła poszukać towarzystwa. Może towarzystwo naprowadziłoby ją zresztą na trop sensu. Postanowiła więc odwiedzić dawno niewidzianą drugą Jo.


Druga Jo spędzała właśnie drugą dobę za barem i znosiła ten stan zupełnie nieźle. Całkiem sprawnie czytała, nie wiadomo, dzisiejszą czy wczorajszą gazetę, bardzo rzadko nie trafiając trunkiem do kieliszka/szklanki. Mimo że nie widziały się całkiem długo, nie miały sobie nic nowego do powiedzenia. To bardzo komfortowa sytuacja, ponieważ istotne rzeczy nie powinny być wyznawane jak na spowiedzi, każda istotna sprawa znajdzie kiedyś swoją porę. Jo i druga Jo popatrywały z rzadka na siebie, ale raczej skupione były na czytaniu prasy. Jedna Jo po jednej stronie baru, druga Jo po drugiej. Podszedł jakiś czterdziestolatek, od razu widać: kryzys wieku średniego, w poszukiwaniu sensu życia kupił właśnie motor i zrobił tatuaż. Podszedł, zamówił najdroższe piwo, poszedł w odległy kąt baru.


– A ty co sądzisz o takich czterdziestolatkach, którzy właśnie przechodzą kryzys wieku średniego, Jo? – zapytała druga Jo.

– Nic nie sądzę – powiedziała Jo i wróciła do lektury artykułu o największych wygranych w historii gier losowych.


Druga Jo wróciła więc płynnie do lektury innego, tylko jej znanego, artykułu.


Jo pomyślała, że ostatni raz z własnej, nieprzymuszonej woli utrzymywała kontakt z mężczyzną przechodzącym kryzys wieku średniego wiele lat temu. Sama miała wtedy lat piętnaście w porywach do szesnastu i wierzyła w równość.


(...)


Cały odcinek,
Klick!!!

Banksy komentarzy: 0

Obraz, jak widać na załączonym obrazku